دیشب توفیق به ما دست داد تا یکی از خاطرات اون ور آبی ها را در این ورا تجربه کنیم .

به بهانه حضور در کنسرت رضا صادقی مجبور شدیم ۲ ساعت و بلکه هم بیشتر از وقت خواب خود کم کنیم.

خوش بختانه مقداری دستمال کاغذی در منتها الیه شرقی جیبمان یافتیم و در منفذ گوشهایمان چپاندیم تا قدری نشستن در آن تاریکی دودآلود با جیغ و فریاد اطرافیان قابل تحمل باشد.

ما که معاذلله از فیلم های آن ور آبی ندیدم ؛ ولیکن در این مستندهایی که سیمای خودمان بعضاً پخش می کند نمایی از دیسکوهای آن وریها دیدیم. دیشب کافی بود بجای صندلی های سالن میلاد ، فضایی یک نواخت بود تا حضار نسبتاً محترم حسابی در هم بلولند.

اما در کل تجربه شگرف و بی نظیری بود که به همه دوستان مجرد توصیه می شود.

تفریحی شاد و مفرح ویژه ی مرفهین بی درد .