مهندس موسوی در اواخر روز رأی گیری در کنفرانس خبری با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی با بیان اینکه دولت قدر حضور گسترده مردم در انتخابات را ندانسته است اظهار داشت:
«با توجه به اطلاعات بنده، در سطح کشور برنده قطعی این انتخابات بنده هستم».
ایشان در همان شب بیانیه زیر را نیز صادر کردند:
«ضمن تشکر از حضور پر شور و استقبال گسترده شما از انتخابات ریاست جمهوری، به اطلاع میرساند طبق گزارشها و مستندات واصله باوجود تخلفات و کارشکنیهای متعدد و نارساییهای گسترده، مستندات واصله حاکی از آن است که رأی اکثریت قاطع مردم متوجه این خدمتگزارشان بوده است. از مسؤولان امر میخواهم در شمارش آرا نهایت دقت را بنمایند و اعلام میکنم در غیراین صورت از همه امکانات قانونی برای احقاق حقوق حقه ملت ایران اقدام خواهم کرد. همین جا فرصت را مغتنم میشمارم و از ملت شریف ایران میخواهم آماده برگزاری جشن پیروزی در شامگاه میلاد بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) باشند».
روز بعد پس از اعلام نتایج توسط وزارت کشور مهندس موسوی در اولین بیانیه خود ادعا کردند که در انتخابات تقلب شده است. طبیعی است که ایشان در این بیانیه به مهمترین دلایل خود برای اثبات این ادعا اشاره کرده باشند. تنها عبارتی که حاکی از دلیل وجود تقلب است، این است:
«مردمی که در صفهای طولانی اخذ رأی شاهد ترکیب آرا بودند و خود میدانند که به چه کسی رأی دادهاند، با حیرت تمام به شعبده بازی دست اندرکاران انتخابات و صدا و سیما نگاه میکنند». البته ایشان و یا افراد دیگر ممکن است شواهد دیگری نیز برای اثبات تقلب داشته باشند که در این نوشته به آ نها پرداخته نمیشود. مطالبی نظیر اتهام وارد کردن به شخصیتهای حقیقی، بیان مطالب خلاف امنیت ملی، کارشکنی برخی مسؤولان، کمبود تعرفه، استفاده از اموال دولتی، دروغگویی و... که در نوشتههای بعدی مهندس موسوی به آنها اعتراض شده است، ارتباطی با بحث ما ندارند.
سبزها چه چیزهایی را مشاهده کردهاند؟
به طور خلاصه مردم در این روزها شاهد افرادی بودند که با لباس یا پارچه سبز، طرفداری خود را از مهندس موسوی نشان میدادند. خودروهایی را دیدند که مزین به روبان سبز و تبلیغات بودند. در گفتوگوها و تماسهای تلفنی رأی دیگران را جویا میشدند و در نهایت در هنگام رأی دادن، نظر اطرافیان خود را جویا میشدند یا میشنیدند. این اتفاقات نشان میدهد تصوری بسیار اغراق آمیز از درصد طرفداران مهندس موسوی به وجود آورده است.
همه اطرافیان من مانند من سبزند!
این مشاهده که میتوان آن را مشاهده منطقهای نامید، یکی از اشتباهات معروف در آمارگیری است. واقعیت این است که در بسیاری از مسائل از جمله عقاید دینی و آرای سیاسی بین افراد «نزدیک به هم» شبهات آماری قابل توجه وجود دارد.
درباره موضوع مورد بحث کم و بیش بر همگان روشن است که وضعیت اقتصادی و اجتماعی یک نفر ارتباطی جدی با نظر سیاسی او دارد؛ فردی که در شمال تهران، مثلاً در قیطریه، زندگی میکند به احتمال زیاد از نظر رأی سیاسی به یک هممحلهای خود شبیهتر است تا به کسی که در جنوب تهران، مثلاً در میدان خراسان، زندگی میکند. دو نفر که با هم دوست هستند به احتمال زیاد در عقاید سیاسی هم، به هم شبیهتر هستند تا دو نفر که با هم ارتباطی ندارند.
به هر حال وزارت کشور هم معترف است که در تهران اکثریت با ما سبزهاست!
بله، این درست است البته نه یک اکثریت نزدیک به مطلق بلکه اکثریتی نزدیک به ۵۲ درصد و به دکتر احمدینژاد هم حدود ۴۳ درصد از مردم شهر تهران رأی دادهاند. جدا از این حتی اگر فرض کنیم تمام مردم تهران طرفدار مهندس موسوی باشند، این انتخابات ریاست جمهوری بود نه انتخابات شهرداری تهران! طرفداران مردم سالاری باید رأی اکثریت مردم ایران را بر رأی شخصی خود و یا رأی به همشهریان خود مقدم بدارند.
منبع: بخشی از بیانیه جمعي از اساتيد و دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف