زندگی ما آدم ها سراسر فراز و نشیب است.

وبلاگ نویسی هم بخشی از این زندگی.

روزی رکود و روزی در اوج ...

البته رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.

دانشناپذیر هم کمی نیاز به تجدید قوا برای شروع مجدد وبلاگ نویسی دارد.

این چند وقته کلی سوژه ناب و موضوعات بکر برای وبلاگ نویسی بود،

از به هوا رفتن "امید" و آمدن آن مرد با عبای شکلاتی ...

ولی روزمرگی های سرکار و مشغله بی پایان آن، فرصتی برای نوشتن نمی ذاشت.

به زودی شاید از این محل کار رفتم و فرصت بیشتری برای وبلاگنویسی داشتم.

از همه شما عزیزان طلب عفو دارم برای این ایام کسادی دانشناپذیر...

شاید دانشپذیر شد و عاقل ...

شما دعایش کنید.

عزت مستدام.