مطالبی در خصوص دومین نمایشگاه ملی رسانه های دیجیتال به ذهنم رسید که برخی از آن ها را در این وبلاگ منعکس می کنم. شاید کمی به حال و هوای وبلاگ نویسی برگردم.

قبل از شروع لازم می دانم از زحمات بی دریغ و شبانه روزی همه دوستان و همکارانم در برگزاری این نمایشگاه کمال قدردانی و تشکر خودم را اعلام دارم، شاید با قضاوتی منصفانه و دور از هر نوع جبهه گیری و مطمئناً با همیاری و نظرات ارزشمند شما بزرگواران قدمی در بهبود وضع فعلی برداریم.

خرید حمایتی از برگزیدگان نمایشگاه رسانه های دیجیتال/سازمان های دولتی از خرید نرم افزارهای کپی منع شدند. جمعه, 10 آبان 1387 10:56

اگر به متن این خبر در سایت نمایشگاه دقت کرده باشید، آقای زارع پور فرمودند:

«با تدوین اساسنامه­ای در راستای حمایت از حقوق تولید کنندگان رسانه­های دیجیتالی، همه سازمان­های دولتی از تهیه و خرید هرگونه نرم افزار کپی شده منع شده­اند و تنها باید از نرم­افزارهای اصل استفاده کنند.»

البته واضح است که منظور رئیس مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال در خصوص استفاده از نرم افزارهای اصل، نرم افزارهای تولید داخل بوده و همانطور که همه می دانیم کشور ایران در تحریم به سر می برد و استفاده از طیف گسترده ای از نرم افزارهای صنایع پایه همچون صنعت نفت ، متکی به سیستم های وارداتی خاصی است که هیچکدام در قانون مالکیت معنوی بین المللی قرار ندارند. نرم افزارهای داخلی نیز تنها بخش محدودی از نیازهای سازمان های دولتی را به خود اختصاص می دهد. استفاده از سیستم های یکپارچه و دبیرخانه های اداری و نرم افزارهای اداری و مالی و خبری شاید تنها بخشی باشد که سازمان های دولتی از خدمات بخش داخلی استفاده می کند. بخش اعظم نرم افزارهای مورد استفاده من و شما و سازمان های دولتی همگی از نرم افزارهای وارداتی فاقد قانون مالکیت معنوی بوده و تا زمانی که ایران به جمع WTO ملحق نشود هیچ عزمی برای استفاده از نرم افزارهای اصل وجود نخواهد داشت.

همچنین اساساً بخشنامه های اداری یک مرکز محدوده کاربردی درون سازمانی دارند. چگونه می توان از سایر بخش های دولتی که هیچ سنخیتی با فضای حاکم بر وزارت ارشاد ندارند و حتی مدعی دخالت این وزارتخانه در ماموریت های خود هستند، خواست که پایبند به این اساسنامه باشند و چه ضمانتی بر اجرای صحیح آن است ؟

گویا دوستان عادت دارند دیکته نانوشته داشته باشند تا کسی از آنها غلط نگیرد.