شايعه انقطاع نسل امامت از امام رضا عليه السلام كه ساخته واقفيه بود تا آنجا پيش رفت كه به حد افترا رسيد و گفتند: چون رنگ چهره‏ امام جواد عليه السلام گندمگون است، فرزند امام رضا عليه‎السلام نيست و براى اين كه‏ ثابت ‏شود او فرزند امام رضا عليه السلام است‏ بايد او را نزد قيافه ‏شناس‎ها ببريم. بدين ترتيب، با گستاخى، امام جواد عليه السلام را كه در آن وقت‏ حدود دو سال داشت. نزد قيافه‏شناس‎ها بردند. آنان به محض ديدن‏ امام به سجده افتادند و خطاب به كسانى كه امام را آورده بودند،گفتند: واى بر شما! چگونه اين كوكب درخشان و نور منير را بر امثال ما عرضه مى‏كنيد؟! به خدا قسم، او از نسلى پاك و پاكيزه و از اصلاب طاهر و مطهر است. او از ذريه على ‏بن ابى‏طالب عليه السلام و رسول ‏خدا است. او را ببريد و بر اين كار خود استغفار كنيد. در اين هنگام، امام جواد عليه السلام با فصاحتى بى‏نظير فرمود: ستايش مخصوص‏ كسى است كه ما را از نور خودش و با دست ‏خودش خلق كرد و از ميان ‏خلقش ما را برگزيد و امين خود قرار داد. اى مردم! من محمد فرزند رضا و او فرزند كاظم و او فرزند صادق و او فرزند باقر و او فرزند زين العابدين و او فرزند حسين شهيد و او فرزند على‏ ابن ‏ابى‏طالب است. من پسر فاطمه و محمد هستم. آيا در نسب چون ‏منى شك كرده، بر من و پدرم افترا مى‏بنديد و مرا به قيافه‏شناسان عرضه مى‏كنيد؟! به خدا قسم، من هم نسب شما و هم نسب‏ قيافه شناس‎ها را از خود شما و آنها بهتر مى‏دانم. من ظاهر و باطن همه را مى‏دانم و نيز مى‏دانم چه آينده‏اى در انتظار شما و آنها است. اين علمى است كه از خداوند قبل از خلقت آسمان و زمين ‏به ما رسيده است.

وقتى اين خبر به امام رضا عليه‎السلام رسيد، فرمود: مانند اين قضيه در زمان رسول خدا نيز تكرار شد. وقتى ماريه ‏قبطيه حضرت ابراهيم را به دنيا آورد، عده‏اى به او تهمت زدند و گفتند: اين پسر به رسول الله شبيه نيست. در نهايت پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله حضرت على عليه السلام را مامور پى‏گيرى قضيه كرده، فتنه‏سازان را رسوا ساخت و خطاب به آنان فرمود: خدا شما دو نفر را نيامرزد. وقتى آن دو از پيامبر تقاضاى استغفار كردند، آيه 80 سوره‏ توبه نازل شد: (و ان تستغفر لهم سبعين مرة فلن يغفرالله لهم)

آنگاه امام رضا عليه السلام ادامه داد: سپاس خداى را كه در من و پسرم ‏اسوه‏اى مانند پيامبر و پسرش قرار داد.