به سراغ من اگر مي آييد ،

پشت هيچستانم .

پشت هيچستان جايي است .

پشت هيچستان رگهاي هوا ، پر قاصد هايي است

كه خبر مي آرند ، از گل واشده دورترين بوته خاك .

روي  شنها هم ، نقشهاي سم اسبان سواران ظريفي است كه صبح

به سر تپه معراج شقايق رفتند .

پشت هيچستان ، چتر خواهش باز است :

تا نسيم عطشي در بن برگي بدود ،

رنگ باران به صدا مي آيد .

آدم اينجا تنهاست