سید جان ، چهارده سال از پرکشیدنت می گذرد ، آری تو ماندی و گذر زمان ما را با خود برد . تو مانده ای که پس از گذشت سالها هنوز هم جاماندگان قافله عشق اینگونه در پی ات حیرانند . مگر تو به چه زبانی سخن می گفتی و چگونه قلم میزدی که میزان اثر آن تا اعماق جان  است .تو می گفتی و کنون ما می گوئیم : ای شهید، ای آنکه برکرانه ازلی و ابدی  وجود برنشسته ای دستی بر آرو ما  قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز، ازاین منجلاب  بیرون کش .

هر شهيد، كربلايى دارد كه خاك آن كربلا تشنه خون اوست و زمان انتظار مى‏كشد تا پاى آن شهيد بدان كربلا رسد و آن گاه خون شهيد، جاذبه خاك را خواهد شكست و ظلمت را خواهد دريد و معبرى از نور خواهد گشود و روحش را از آن، به سفرى خواهد برد كه براى پيمودن آن، هيچ راهى جز شهادت وجود ندارد...

مراسم های مرتبط